Wydziedziczenie
Prawo spadkowe wskazuje dwie grupy osób uprawnionych do dziedziczenia. Pierwsza jest zdefiniowana przez ustawę, drugą natomiast określić może sam spadkodawca w zapisie testamentowym. Pierwszeństwo w dziedziczeniu mają spadkobiercy testamentowi.
Zgodnie z ustawą, rodzinę dzieli się na trzy grupy osób, które mogą ubiegać się o otrzymanie spadku po zmarłym. W pierwszej grupie znajduje się małżonek zmarłego oraz ich wspólne dzieci, a także wnuki. Druga grupa to rodzice, rodzeństwo i dzieci rodzeństwa. Trzecia to dziadkowie, ich dzieci i wnuki. Kolejność taka obowiązuje zawsze, niezależnie od tego, jakie w rodzinie panowały relacje. Aby zmienić kolejność dziedziczenia (np. pominąć grupę pierwszą i wszystko zapisać rodzicom) albo by całkowicie pominąć spadkobierców ustawowych, sporządzić trzeba testament.
Jeżeli spadkobierca zapisze cały swój majątek osobie/osobom spoza rodziny, to mamy do czynienia z wydziedziczeniem. Podkreślić należy, iż spadkobiercom ustawowym nie musi być osoba fizyczna. Równie dobrze majątek przepisać można instytucji, organizacji itp. Potocznie wydziedziczenie rozumiane jest jako pozbawienie prawowitych spadkobierców należnego im majątku. Tymczasem w świetle prawa wcale tak nie jest.
Abstrahując od tego, że rodzina może wystąpić o obalenie spadku, co w pewnych okolicznościach może zostać uznane, członkowie rodziny mają ciągle prawo do otrzymania pewnej sumy pieniędzy, którą nazywa się zachowkiem. Zachowek wypłacić musi spadkobierca testamentowy na rzecz spadkobiercy ustawowego. Aby otrzymać zachowek należy złożyć wniosek do sądu w ciągu pięciu lat od otwarcia testamentu.
Tags: testament, wydziedziczenie, zachowek