Urlop macierzyński
Polskie przepisy prawa pracy traktują na równi kobiety będące matkami biologicznymi i zastępczymi. Pod tym względem obowiązują je dokładnie takie same zasady przyznawania urlopów macierzyńskich – na tych samych warunkach oraz w identycznym wymiarze czasowym.
Zgodnie z kodeksem pracy, aby móc złożyć wniosek o przyznanie urlopu macierzyńskiego, trzeba być zatrudnionym na umowę o pracę na czas nieokreślony. Jest to główny warunek, który bezwzględnie musi zostać spełniony. Prawo pracy wskazuje trzy grupy kobiet, którym przysługuje prawo do urlopu macierzyńskiego: matki biologiczne, matki zastępcze oraz kobiety, które dopiero wystąpiły do sądu opiekuńczego z wnioskiem o przysposobienie dziecka.
Oczywistym jest, że adoptowane są nie tylko niemowlęcia i małe dzieci, dlatego ustawa wskazuje tez wiek dziecka, do ukończenia którego matce przysługuje urlop. Zatem można ubiegać się o wolne, jeśli dziecko nie ukończyło jeszcze 7. roku życia, lub też – jeśli nie zostało dopuszczone do nauki w szkole ze względu na zły stan psychiczny lub fizyczny – do ukończenia 10. roku życia. Można więc stwierdzić, że pod tym względem prawo jest nawet bardziej przyjazne dla matek zastępczych.
Wymiar urlopu macierzyńskiego – jak już zostało to wspomniane – jest równy dla wszystkich matek i wynosi obecnie 9 tygodni. Oprócz tego czasu wolnego od pracy, matkom przysługuje też prawo do dodatkowego urlopu macierzyńskiego, który brany jest zaraz po zakończeniu urlopu podstawowego. Chęć skorzystania z tej możliwości kobieta musi zgłosić swojemu pracodawcy nie później niż tydzień przed ostatnim dniem urlopu podstawowego. Obecnie dodatkowy urlop macierzyński trwa 4 tygodnie.
Tags: Prawo pracy, urlop macierzyński